Wszechocean

Często dochodzi także do skażenia wód przybrzeżnych ropą naftową. Te trująće substancje stanowią śmiertelne zagrożenie dla wszystkich żyjących w morzu organizmów. Gdy szefl się kończy, dno morskie opada bardziej stromo ku głębinom oceanów. W środkowych częściach oceanów dno leży na głębokości większej niż 4000 m. Rozciągają się tam rozległe, pokryte warstwą mułu, równiny. Zajmują one połowę dna wszechoceanu. Ich monotonna, czasem pagórkowata powiechrznia jest urozmaicona podmorskimi górami wulkanicznymi. Niektóre wzniesienia wulkaniczne wystają ponad powiechrznię morza i tworzą wyspy (na przykład Hawaje).

Na tym obszarze granice trzech oceanów przeprowadzono umownie, wzdłuż południków. Przylegające do lasów części oceanów nazywami morzami. Dzielimy je na: śródziemne, przybrzeżne i otwarte. Morze Bałtyckie jest otoczone lądami i połączone tylko wąskmi cieśninami z Oceanem Atlantyckim, dlatego zaliczamy je do mórz środziemnych. Morze Karaibskie przylega do lądu i jest oddzielone łańcuchem wysp od Oceanu Atlantyckiego, dlatego zaliczamy je do mórz przybrzeżnych. Morze Arabskie przylega do lądu i łączy się bezpośrednio z Oceanem Indyjskim dlatego zaliczamy je do mórz otwartych.

Dzięki temu panują w nich doskonałe warunki do rozwoju organizmów. Rośliny przytwierdzone do dna tworzą bujne „podwodne łąki”. Obfitość planktonu stwarza prawdziwy raj dla wielu ryb. Na dnie żyją osiadłe małże (między innymi jadalne ostrygi i omułki). Na obszarach szelfu występują najważniejsze łowiska ryb oraz skorupiaków (na przykład krewetek i langust).
Najbogatsze środowisko życia w morzach i oceanach stanowią rafy koralowe, które występują w płytkich i ciepłych wodac w strefie międzyzwrotnikowej. Rafa jest zbudowana z wapienia, który tworzą głównie szkielety obumarłych koralowców.